WhenaWoman.gr  ⁄   ΑΠΟΛΑΜΒΑΝΕΙ   ⁄   ΤΗ ΖΩΗ   ⁄  Κοίτα, τώρα, να δεις
αναρτήθηκε στις: 18-05-2014 06:43:44 γράφτηκε από: Consilia έχει διαβαστεί 4643 φορές
Κοίτα, τώρα, να δεις
 
    Κοίτα, τώρα, να δεις κάτι πράγματα που συμβαίνουν.
    Ετοιμαζόμουν να ξεκινήσω την τρίτη ώρα διδασκαλίας, της ημέρας, κι, ενώ, πλησίαζα, στην αίθουσα μου, βρήκα, πράγμα σπάνιο, την πόρτα της κλειστή. «Τι έγινε ρε παιδιά;» είπα φωναχτά την σκέψη μου και, τότε, ένα κοριτσάκι που δεν το ήξερα, με πληροφόρησε πώς ένα από τα παιδάκια μου δεν ήταν πολύ καλά ψυχολογικά! Μου είχε αναφέρει πως φοβόταν, επειδή περίμενε τα αποτελέσματα από τις εξετάσεις  του διπλώματος αγγλικής γλώσσας, «proficiency» κι έτσι, κατάλαβα πως τα νέα δεν ήταν και τόσο ευχάριστα. Μπήκα στην αίθουσα και την βρήκα να κάθεται στο πάτωμα και να κλαίει. Δίπλα της, καθόταν η φίλη της και της χάιδευε τα μαλλιά. Τα αγόρια βρίσκονταν, επίσης, κοντά της, προσπαθώντας, να της πουν πώς δεν τρέχει και τίποτα που δεν τα πήγε καλά. (Πόσο με συγκίνησαν αυτά τα παιδιά! Οι εφηβικές φιλίες είναι οι καλύτερες). Την τράβηξα από το πάτωμα και, όταν στηρίχτηκε στα πόδια της, έπεσε στην αγκαλιά μου κι άρχισε να κλαίει στον ώμο μου. Ήθελε να πάει στο σπίτι, αλλά συμφωνήσαμε συνωμοτικά με τα παιδιά να μην την αφήσουμε. Θα την κρατούσαμε μαζί μας κι ας έκλαιγε. Δεν ήθελε να το συζητήσει και το σεβαστήκαμε.
   
    Κάναμε μάθημα, προσποιούμενοι πως δεν βλέπαμε τα μαύρα, μακριά, ίσια μαλλιά να έχουν πέσει μπροστά στο πρόσωπο της και να το κρύβουν και πως δεν ακούγαμε τους λυγμούς που προσπαθούσε να πνίξει χωρίς επιτυχία. Την δεύτερη ώρα σταμάτησε να κλαίει, σήκωσε τα μαλλιά ψηλά με ένα μολύβι και είδαμε το πρησμένο, από το κλάμα πρόσωπο της. Δεν ήθελε να συμμετέχει, δεν επιμείναμε. Αρκεί που ήταν, εκεί, και τέλειωσε, τουλάχιστον, προς το παρόν με τον θρήνο… Με το πέρας της δεύτερης ώρας, της είπαμε όλοι πως, αν μας χρειαζόταν, μπορoύσε να στηρίζεται σε μας και το μάθημα έληξε. Πριν προλάβω να βγω από την αίθουσα, ξαναμπήκε μέσα και μου είπε μ'έναν ζουζουνο-παραπονεμένο ύφος «δείτε τα μαλλιά μου, χαλάσανε. Τα είχα ισιώσει και τώρα είναι σγουρά». Το ύφος της πρόδιδε πως άρχισε να αναβλύζει, από μέσα της, εκείνη η δύναμη που διαθέτουν οι άνθρωποι χωρίς να το γνωρίζουν. Αυτή η δύναμη που ξυπνάει σε κάθε άνθρωπο την δύσκολη στιγμή , για να τον κρατήσει όρθιo!
   
    Ήθελα να της πω πως η αξία ενός ανθρώπου δεν φαίνεται από τα αποτελέσματα των εξετάσεων, η ευτυχία δεν εξαρτάται από το πόσο καλός είσαι στ’ αγγλικά, στην χημεία ή στα λατινικά. Πόσες βραδιές δεν είχα ξαπλώσει στο κρεβάτι, κοιτάζοντας το ταβάνι και θρηνώντας για ένα κακό βαθμό. Ούτε τον βαθμό θυμάμαι πια, ούτε το μάθημα στο οποίο είχα αποτύχει να γράψω καλά. Αναρωτιέμαι, αν θα ήμουν τώρα, πιο ευτυχισμένη αν είχα επιτύχει τότε. Λες να έχει κάποια σημασία; Η ευτυχία βρίσκεται αλλού. Η εσωτερική ηρεμία την εξασφαλίζει. Και είναι ευτυχισμένοι, όσοι ξαπλώνουν το βράδυ στο κρεβάτι, κοιτάζοντας το ταβάνι κι αντί για τσιμέντο βλέπουν αστέρια.
 
    Λες να χρειάζεται το Proficiency για να μπορώ να ονειρευτώ; Ή μήπως χρειάζεται το 20 στην χημεία, για να μπορώ να χαμογελάσω; Μπορεί να είναι εφόδια, για να εξασφαλιστεί η εργασία σου, αλλά όχι η ευτυχία σου. Την ευτυχία την κερδίζεις αλλιώς και πίστεψε με έχει μεγαλύτερη αξία η ευτυχία σου από την εργασιακή θέση, αυτή με τα πολλά οφέλη που σου πρότειναν να επιλέξεις! Αυτός που είναι ευτυχισμένος και ήρεμος πιάνει το κάρβουνο και το κάνει χρυσάφι, εκείνος που δεν είναι ήρεμος και ευτυχισμένος, όσα πτυχία κι αν έχει,  θα πιάνει το χρυσάφι και θα το κάνει κάρβουνο…
   
    Δεν της είπα τίποτα απ’όλ’αυτά. Θα βρει τον δρόμο μόνη της. Δεν θα ζήσει τη ζωή της με τα δικά μου συμπεράσματα. Με τα δικά της «λάθη» και τα δικά της «σωστά» θα χαράξει την αλήθεια της. Της έχω εμπιστοσύνη, είναι πολύ χαρισματικό παιδί, θα τα καταφέρει.
 
    Το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να της ευχηθώ να βρίσκει, γρήγορα, τη θετική όψη μιας κατάστασης, να μην αφήνει τον εαυτό της να βουλιάζει, για πολύ καιρό, στην θλίψη, να προλαβαίνει να στεγνώνει τα δάκρυα της, πριν προλάβουν να της χαλάσουν τα μαλλιά.
 
(photo : hollyhanlon1, from www.flickr.com)
 

Αξίζει να διαβάσετε

Flowers are dead!!
Flowers are dead!! Μερικές φορές.. κάνει η ζωή μας κύκλους..και μας τη σπάει.. εμένα δηλαδή μου τη σπάει..εσάς δεν ξέρω. Ντάξ, σιχάθηκα τον εαυτό μου αυτό το διάστημα.. πολύ...