WhenaWoman.gr  ⁄   ΜΑΧΕΤΑΙ   ⁄   Woman VS Man   ⁄  Χορεύετε?
αναρτήθηκε στις: 10-10-2011 15:36:40 γράφτηκε από: Kat έχει διαβαστεί 7140 φορές
Χορεύετε?
 

Λένε ότι εμείς οι γυναίκες χορεύουμε περισσότερο από τους άντρες.
Γιατί άραγε?
Ας εστιάσουμε λοιπόν, στη δική μας δυτική κοινωνία για να ανακαλύψουμε τι φταίει, γιατί γονίδιο δεν φαίνεται να είναι, μιας και σε πολλές φυλές ανά τον κόσμο, οι άντρες κατέχουν τα πρωτεία.
Η ψυχολογία λέει ότι οι άνθρωποι επηρεάζονται από ενδογενείς και εξωγενείς παράγοντες που μας κάνουν να τρέχουμε πρώτοι στην πίστα ή να παραμένουμε βιδωμένοι στο κάθισμά μας για όλη τη νύχτα. Αν παρατηρήσουμε τα μωρά θα καταλάβουμε ότι όποτε ακούν μία μελωδία προσπαθούν να λικνιστούν στο ρυθμό της μιμούμενα και τις κινήσεις των γύρω.
Σε ποια ηλικία λοιπόν, ξεκινούν οι αναστολές?
Μήπως από τότε που οι γονείς ενθαρρύνουν περισσότερο τα κοριτσάκια να παρακολουθήσουν μαθήματα μπαλέτου και σύγχρονου από την ηλικία των μόλις 3-4 χρόνων, ενώ τα αγοράκια τα σπρώχνουν σε αθλήματα που δεν απαιτούν κάποια «χάρη»? Ένας από τους πολλούς λόγους είναι κι αυτός. Τα κοριτσάκια αποκτούν αυτοπεποίθηση, κατέχουν καλύτερα το σώμα τους και φυσικά υπερτερούν των άγαρμπων κινήσεων των αγοριών.

Φτάνει όμως η στιγμή που μπαίνοντας στην εφηβεία θέλουμε να μας χορέψει το ωραίο αγόρι που κάθετε απέναντί μας και να μας συνεπάρει! Μα γιατί δεν σηκώνεται? Γιατί, ενώ με κοιτάζει, δεν τολμά να μου ζητήσει να χορέψουμε? Η απάντηση όλων των αντρών είναι η εξής: «οι σωστοί άντρες δεν χορεύουν», «αυτά είναι μόνο για γυναίκες», «δεν έχω καθόλου ρυθμό» κλπ. Εκεί λοιπόν, ευθυνόμαστε εμείς, άθελά μας βέβαια, αφού με τις χορευτικές μας φιγούρες νομίζουμε ότι θα ελκύσουμε το αρσενικό που με τη σειρά του ελπίζουμε να ακολουθήσει. Αλλά όχι, δεν ανήκουμε στο ζωικό βασίλειο των πτηνών, όπου ο χορός είναι το κατεξοχήν μέσο έλξης και κατάκτησης. Οι άντρες αντιθέτως αισθάνονται μειονεκτικά και δεν μπαίνουν καν στον κόπο να προσπαθήσουν.

Παρόλα αυτά οι γυναίκες συνεχίζουν να χορεύουν, είτε παρακολουθώντας κάθε είδους μαθήματα χορού είτε όχι, συνεχίζουν να εκφράζονται και συνεχίζουν να ελπίζουν ότι θα υπάρχει πάντα ένας καβαλιέρος για αυτές.
Ευτυχώς υπάρχουν άντρες χωρίς χορευτικά ταμπού για να μας συνοδεύσουν στο είδος του χορού που μας εκφράζει. Δεν είναι πάντα αρκετοί και πρέπει συνεχώς να τους μοιραζόμαστε να σεβόμαστε την επιλογή τους να χορέψουν μαζί μας και φυσικά να τους ενθαρρύνουμε σε κάθε τους χορευτική κίνηση.
Ο χορός είναι χαρά, έκφραση, ευτυχία, επικοινωνία, συντροφικότητα, εμπιστοσύνη, και το σημαντικότερο για την εποχή μας, το καλύτερο αγχολυτικό!!

Ας τον απολαύσουμε!!

 

Αξίζει να διαβάσετε

Πάμε γι'άλλα!
Πάμε γι'άλλα! Η Μ. ρωτάει :    ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΑΓΟΡΙ ΠΟΥ ΠΑΜΕ ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΤΑΞΗ ΑΛΛΑ ΟΧΙ ΤΜΗΜΑ. ΤΣΠΑ ΤΟΝ ΑΠΡΙΛΙΟ ΜΕ ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΕΙΧΑΜΕ ΠΑΕΙ ΜΙΑ ΤΡΙΗΜΕΡΗ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΟΤΕ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ ΠΑΡΑ...