WhenaWoman.gr  ⁄   ΜΑΧΕΤΑΙ   ⁄   Woman VS Man   ⁄  Τα σημάδια!
αναρτήθηκε στις: 05-09-2011 15:12:51 γράφτηκε από: Viva έχει διαβαστεί 7132 φορές
Τα σημάδια!
 

Τα σημάδια τα έβλεπα, δεν τα έβλεπα?
Τα ρούχα στο δωμάτιο του, πλυμμένα-λερωμένα, ανάκατα παντού, τασάκια γεμάτα αποτσίγαρα και στάχτη, το laptop σε άμεση πρόσβαση και ευθυγραμμισμένο με το κρεββάτι, cd ξεχασμένα, σκονισμένα και στιβαγμένα, εργαλεία εδώ και εκεί, περιοδικά που δεν έχουν βγει από τη συσκευασία, κουτιά και κουτάκια, κάλτσες και ζώνες παντού.
Πόσο σκουπιδαριό μπορεί να θυμίζει ένα δωμάτιο?
Αρχικά σκέφτηκα μάλλον πετυχαίνω τη μέρα όπου δεν έχει έρθει η γυναίκα να καθαρίσει, γιατί η μητέρα του φαινόταν να τα προσέχει αυτά.
Αργότερα που οι επισκέψεις μου στο πατρικό του έγιναν πιο συχνές, και η ακαταστασία συνεχιζόταν παρά τις φιλότιμες προσπάθειες της οικιακής βοηθού, κατάλαβα πως αυτό είναι μια καθημερινότητα.
Όσες φορές κι αν είπα (περισσότερο γιατί δεν ήθελα στιγμή να μένω μέσα σε αυτό το αχούρι, παρά για να φανώ καλή στα μάτια της μαμάς του, και δεν ήθελα να μας κάνουν έφοδο οι τύπισσες από την εκπομπή “How Clean Is Your House?”),
“Αγαπούλα τι θα έλεγες, για να περάσει η ώρα, να τακτοποιούσαμε λίγο το δωμάτιο σου?”.
Η απάντηση ήταν πάντα αποτρεπτική, αποκαρδιωτική.
“Γιατί τι έχει?”.
Μετά από πολλές προσπάθειες που έπεφταν στο κενό σαν τις σουλιώτισσες, και είδε τον τρόμο στα μάτια μου για το τι μέλει γενέσθαι, όταν και άμα ερχόταν η στιγμή να μείνουμε κάτω από την ίδια στέγη, μια και το πράγμα προς εκεί πήγαινε, (το άτιμο το πράγμα) είπε :
“Μην αγχώνεσαι (έκφραση που με αγχώνει ακόμα περισσότερο), στο σπίτι μας δεν θα είμαι έτσι.
Έχω ζήσει μόνος, ξέρω, ξέρω… απλά εδώ δεν με απασχολεί, δεν νιώθω ότι είναι ο χώρος μου”.
Πέρασε ο καιρός και τελικά το άτιμο το πράγμα πήγε εκεί που έλεγε ότι θα πάει και εγκατασταθήκαμε στο σπίτι μας.
Η παρανοϊκή μου επιθυμία να είναι όλα όπως ακριβώς όταν τοποθετήθηκαν, ήρθε σε αντίθεση με την απόλυτη χαλάρωση του.
Μάταια, προσπαθούσα να του επισημάνω έστω τους πιο απλούς κανόνες υγιεινής, συμβίωσης, σωστής συμπεριφοράς προς τα επιπλάκια μας που ακόμα και μέχρι σήμερα πληρώνουμε.
“Το σπίτι είναι για να το ζούμε. Σταμάτα να με κυνηγάς για το καθετί.
Μην αγχώνεσαι (είπαμε με αυτό αγχώνομαι περισσότερο) με το νοικοκυριό! Θα τα κάνω μετά και όταν θέλω εγώ.
Στο κάτω-κάτω αν σε ενοχλεί τακτοποίησε το … μπορώ να χαλαρώσω τώρα λίγο και με κυνηγάς πάλι μετά?»
… Και ξαναγύριζε στο τηλεκοντρόλ, παρέα με Πάνια, Λαμπίρη, τον Θρύλο και όλη την παρέα…ή στο laptop για Diablo, Starcraft, Facebook, Hattrick και άλλα τέτοια χασομέρικα.
Δεν θέλει πολύ ο άνθρωπος, μην κάνεις, μην πρήζεις, μην γκρινιάζεις, η παράνοια μου με την καθαριότητα γύρισε στο απόλυτο «ώχου δε βαριέσαι, τα κάνω και αύριο».
Χαλάρωση και εγώ, οριζόντια στον καναπέ, ατελείωτο zapping, βόλτες με φίλες, διάβασμα βιβλίων ατελείωτο, μεσημεριανή σιέστα και δώστου χαλάρωση.
“Τι θα γίνει θα σιδερώσουμε κανένα πουκαμισάκι ή πάλι μόνος μου θα το κάνω?”
“Αχ αγάπη μου, θα μπορούσες να το κάνεις?
Ξεκινάει 56η επανάληψη από τα “Φιλαράκια” και θέλω να χαλαρώσω λίγο”.
Αμέτρητες συζητήσεις, καυγάδες, διαμάχες, καλοπιάσματα…το κυπριακό να ήταν θα το είχαμε λύσει.
Το παλεύουμε όμως!
Θα σας κρατώ ενήμερες.

Εσείς απλά να κοιτάτε τα σημάδια.

 

Αξίζει να διαβάσετε

Συμβουλές ΑΝΤΙ-διακόσμησης...
Συμβουλές ΑΝΤΙ-διακόσμησης... Θέλετε να ξεχωρίζετε με τους πραγματικά μοναδικούς χώρους σας?.. Ιδού η λύση!!   Βαλτέ χρώμα στην ζωή σας και στο σπίτι σας. Τέρμα πια το μουντό άσπρο με...