WhenaWoman.gr  ⁄   ΑΠΟΛΑΜΒΑΝΕΙ   ⁄   ΤΑ ΤΑΞΙΔΙΑ   ⁄  Οδοιπορικό στην Ελλάδα μας!!
αναρτήθηκε στις: 04-04-2012 15:13:46 γράφτηκε από: Kat έχει διαβαστεί 7765 φορές
Οδοιπορικό στην Ελλάδα μας!!
 

Πόσο όμορφη είναι η χώρα μας; Θα πρέπει να είναι πολύ, γιατί τελευταία πολλοί τη διεκδικούν... εμείς άραγε το γνωρίζουμε ή αρκούμαστε στο τι μας λένε οι άλλοι γι’ αυτήν;

Πριν από μερικά χρόνια πάντως δεν είχα ιδέα για τις φυσικές ομορφιές της χώρας μας και όταν άρχισα σιγά σιγά να τις ανακαλύπτω, έπαθα τέτοια εξάρτηση από αυτά που αντίκριζα, που ήθελα όλο και περισσότερες εικόνες να αποτυπώνονται στο μυαλό μου.
Θα περιγράψω λοιπόν, μία από τις τελευταίες μου.

Η εξόρμηση εκτός Κρήτης ήταν τριήμερη οπότε έπρεπε σε τόσες λίγες μέρες να χωρέσουν όλες οι όμορφες εικόνες που έβλεπα.
Η βάση μας ήταν το καταφύγιο του Παρνασσού στα 1.800μ υψόμετρο και στόχος μας ήταν η περιήγηση στην ευρύτερη περιοχή και η απόλαυση των δραστηριοτήτων που σου προσφέρει ένα βουνό.
Η εποχή ήταν κατάλληλη για να απολαύσουμε το χιόνι, που φέτος έχει κατακλείσει όλα τα βουνά της χώρας μας!
Πηγαίνοντας λοιπόν, οδικώς προς τον Παρνασσό (νοτιοδυτικά του νομού Βοιωτίας) και φτάνοντας στους πρόποδες, περάσαμε έξω από τον οικισμό Δίστομο. Το Δίστομο έγινε ευρέως γνωστό από τη σφαγή τον Ιούνιο του 1944, από τους Γερμανούς. Σύμφωνα με μαρτυρίες οι Γερμανοί, ως αντίποινα για τις απώλειες τους, σκότωσαν 228 ανθρώπους εκ των οποίων 117 γυναίκες, 111 άντρες και 53 παιδιά κάτω των 16 ετών Η θηριωδία αυτή ξεσήκωσε παγκόσμια κατακραυγή και ακόμα και σήμερα προκαλεί συγκίνηση. Για το λόγο αυτό υπάρχει ένα μνημείο πάνω σε λόφο, το «Μαυσωλείο του Διστόμου» προς τιμήν των σφαγιασθέντων αμάχων.
Περνώντας το Δίστομο αντικρίσαμε την όμορφη Αράχοβα χτισμένη σε υψόμετρο 968 μέτρων στις νότιες πλαγιές του Παρνασσού. Πλέον θεωρείται κωμόπολη και ένας από τους πιο high προορισμούς το χειμώνα. Αξίζει πάντως μία επίσκεψη στα σοκάκια της, οποιαδήποτε εποχή του χρόνου. Σε απόσταση λίγων χιλιομέτρων διακρίνουμε και τους Δελφούς, αλλά εμείς στρίβουμε για να ανηφορίσουμε στις πλαγιές του Παρνασσού και να θαυμάσουμε τον κόλπο τις Ιτέας από ψηλά. Η μέρα είναι τέλεια, ο ήλιος λάμπει και μπορούμε να διακρίνουμε μέχρι και τα βουνά της Πελοποννήσου! Πάνω από την Αράχοβα είναι η περιοχή Λιβάδι όπου οι ξενώνες και οι βίλες έχουν την τιμητική τους. Άλλες ωραίες κι άλλες άχαρες τελείως... Το τοπίο εκεί δεν λέει και πολλά αλλά όσο ανεβαίνουμε και μπαίνουμε στο ελατόδασος το τοπίο αλλάζει, καθώς και η διάθεσή μας! Το έλατο λείπει από την Κρήτη, μιας κι ευδοκιμεί σε πιο βόρεια κλίματα, οπότε ένα δέος μας το προξένησε. Ο δρόμος τελικά ήταν ανοιχτός μέχρι το καταφύγιο και είχαμε την ευκαιρία να μεταφέρουμε τα πράγματα μας με την ησυχία μας και να απολαύσουμε το καταχιόνιστο τοπίο που σε έκανε να θες να βυθιστείς μέσα του.
Τακτοποιηθήκαμε στο όμορφο καταφύγιό μας και ξεκινήσαμε για το χιονοδρομικό κέντρο του Γεροντόβραχου, λίγα μέτρα πιο πέρα. Ήταν ευκαιρία λοιπόν για όλους μας είτε να γνωρίσουμε το σπορ από κοντά είτε να το εξασκήσουμε για ακόμη μία φορά. Πήραμε τον εξοπλισμό μας, φορέσαμε τις μπότες και τα πέδιλα και άλλοι ξεχύθηκαν στις πλαγιές κι άλλοι εμπιστεύτηκαν τα πρώτα τους βήματα σε δάσκαλο. Έτσι άρχισε η διασκέδαση για όλους μέχρι τελικής πτώσεως και μέχρι να κλείσει το χιονοδρομικό. Επιστροφή λοιπόν στο ζεστό μας καταφύγιο για απολαυστικό φαγάκι και ξεκούραση.
Η αυριανή μέρα έχει ανάβαση στην κορυφή του Γεροντόβραχου (2.435μ) και η ξεκούραση είναι απαραίτητη.
Εγερτήριο στις 5:00πμ και αναχώρηση στις 6:00πμ, όποιος σηκώθηκε, σηκώθηκε! Φορέσαμε τον κατάλληλο χειμερινό εξοπλισμό με κραμπόν στις μπότες και ένα μικρό σακίδιο με τα απαραίτητα. Περπατώντας ο ένας πίσω από τον άλλο έκανε την ανάβαση πολύ ευχάριστη και ξεκούραστη για τους περισσότερους. Καθώς ανεβαίναμε ξημέρωνε σιγά σιγά και μπορούσαμε να διακρίνουμε όλα τα γύρω βουνά. Ξεκινώντας από τα αριστερά μας διακρίνουμε τα βουνά Όρθης, Οίτη, Βελούχι, Βαρδούσια και Γκιόνα στο νομό Φθιώτιδας, τα Άγραφα στο νομό Καρδίτσας και τις Πελοποννήσου, το Παναχαϊκό στο νομό Αχαΐας, τη Ζήρια στο νομό Κορινθίας και το Μαίναλο στο νομό Αρκαδίας. Όπως καταλαβαίνετε η πορεία μας συνοδεύτηκε και από μάθημα γεωγραφίας το όποιο μάλιστα θα μας μείνει και αξέχαστο!! Φτάνοντας στην κορυφή ξεπρόβαλε και ο ήλιος πίσω από τις βουνοκορφές του Παρνασσού κι έκανε το χιόνι να αστράφτει λες και ήταν ασήμι καλογυαλισμένο!
Θαυμάσαμε το μεγαλείο της ελληνικής γης κι επιστρέψαμε έχοντας πάντα σε πρώτο πλάνο όλες τις γύρω βουνοκορφές.
Το απόγευμα είχαμε πάλι την ευκαιρία να διαπρέψουμε στο σκι δίνοντας τον καλύτερο εαυτό μας μιας που στην Κρήτη το σπορ δεν είναι και τόσο δημοφιλές.
Έφτασε η τρίτη και τελευταία μέρα της εξόρμησής μας... ο καιρός είπε να μας τα χαλάσει λιγάκι και να μην μας κάνει τη χάρη να λιάζει και για τρίτη ημέρα.
Εμείς όμως δεν πτοηθήκαμε.... φορτωθήκαμε τα σακίδια μας, μιας και το λεωφορείο δεν μπόρεσε να ανέβει λόγω χιονιού και περπατήσαμε σε χιονισμένο χωματόδρομο απολαμβάνοντας το χιόνι που έπεφτε ασταμάτητο για καμιά ώρα.
Μπήκαμε στο λεωφορείο και πήραμε το δρόμο του γυρισμού. Το πρόγραμμά μας όμως είχε πορεία κι εμείς δεν θέλαμε να το αλλάξουμε παρ' όλη την κακοκαιρία. Έτσι αποφασίσαμε να χωριστούμε σε δύο ομάδες. Η ομάδα της Αράχοβας by day και η ομάδα της πορείας προς του Δελφούς. Αρχικά διασχίσαμε την περιοχή Λιβάδι μέχρι να μπούμε στο ελατόδασος και μετέπειτα στο αρχαίο μονοπάτι που ένωνε τη Θεσσαλία με τους Δελφούς. Το τοπίο μαγευτικό, με το χιόνι να πέφτει απαλά ανάμεσα στα τεράστια δέντρα και να μας κάνει να μην θέλουμε να τελειώσει ποτέ αυτή η μέρα.... Μπήκαμε στο τελευταίο κομμάτι του μονοπατιού, σχεδόν καλντερίμι, το οποίο καταλήγει στο Μαντείο των Δελφών. Δυστυχώς ήταν κλειστό λόγω αργίας και έτσι μείναμε με την απορία...

Η εκδρομή μας έλαβε τέλος αλλά όχι οι επιδράσεις τις!!!

 

Αξίζει να διαβάσετε

Δεν είπα τίποτα!
Δεν είπα τίποτα! Η Δ. ρωτάει :  Θεια Λολα χρειαζομαι την συμβουλη σου! Εδω και πεντε μηνες τα εχω με τον Α. ειμαστε πολυ καλα μαζι και περναμε υπεροχα! Ακομη και εδω και ενα...