WhenaWoman.gr  ⁄   ΑΠΟΛΑΜΒΑΝΕΙ   ⁄   ΤΙΣ ΤΕΧΝΕΣ   ⁄  Καλλιτέχνης της εβδομάδας...
αναρτήθηκε στις: 02-06-2014 15:05:26 γράφτηκε από: Coocie έχει διαβαστεί 7076 φορές
Καλλιτέχνης της εβδομάδας...
 

Αγαπημένη φίλη από τα παλιά..!! Μεγάλο ταλέντο και αυτό φαινόταν από τα πρώτα της κιόλας  χρόνια του σχολείου..

Συγγραφέας, ηθοποιός και σκηνοθέτης είναι κάποια με τα οποία ασχολείται..

Σας παρουσιάζω με πολύ χαρά τη Νικολέτα Δάφνου και είμαι σίγουρη πως θα σας ξετρελάνει και εσάς με τα κρυφά της ταλέντα….
Απολαύστε την…


Νικολέτα,
Πες μας λίγα λόγια για εσένα, για τον χαρακτήρα σου.

Δε μπορώ. Με περιορίζει ο ποινικός κώδικας… (γελάει). Αστειεύομαι! Λοιπόν… αν και θεωρώ ότι ο σωστότερος άνθρωπος να μιλήσει για ‘σένα είναι ο χειρότερος εχθρός σου, γιατί ξέρει καλά τα θετικά και τα αρνητικά σου, μου το ζητάς τόσο ευγενικά που δε μπορώ να αρνηθώ! Πάμε λοιπόν: είμαι επίμονη, διαλλακτική μέχρι να μου γυρίσει το μάτι, αρκούντως ευαίσθητη και έχω υψηλές προσδοκίες από τον εαυτό μου και από τους γύρω μου. Αισιόδοξη σε σημείο αηδίας, αλλά προσγειωμένη. Εξωστρεφής, επικοινωνιακή, με κόμπλεξ δυτικού πολιτισμού και τάσεις overthinking– να καίω τον εγκέφαλό μου. Είμαι γαϊδούρι αυτοκυριαρχίας γενικά, αλλά όχι όταν το θέμα μας έρχεται στη σοκολάτα. Και πληγώνομαι εύκολα όταν συμβεί κάτι με άτομα που αγαπώ. Όσο λιγότερο με νοιάζει ο άλλος, τόσο πιο θωρακισμένη είμαι. Όταν δεθώ, γίνομαι σχεδόν παιδάκι.

 

Ήσουν καλή μαθήτρια στο σχολείο;

Εξαρτάται τι εννοείς καλή μαθήτρια… Αν εννοείς τη βαθμολογία, ναι, είχα τάσεις φυτού. Αλλά από χαρακτήρα δε με λες και υπόδειγμα. Έκρυβα ένα διάβολο πίσω από τη δήθεν τυπική συμπεριφορά μου. Απλώς οι καθηγητές δε μπορούσαν να μου το καταλογίσουν γιατί το κάλυπτα πολύ καλά, χε χε…

 

Ποιο βιβλίο επηρέασε τη ζωή σου περισσότερο; Υπάρχει κάποιος συγγραφέας που θεωρείς μέντορα σου;

Το πρώτο βιβλίο που διάβασα ήταν ο «Μικρός Πρίγκηπας» του Εξυπερύ, σε πολύ τρυφερή ηλικία. Πνίγηκα στο κλάμα, και δεν το έχω ξεπεράσει από τότε. Αγαπώ πολλούς συγγραφείς και ποιητές: Τον Μάτεσι, τον Ταχτσή, τον Πάμπλο Νερούδα, το Λόρδο Βύρωνα… Αλλά με έχει σημαδέψει ο Μενέλαος Λουντέμης. Δεν έχω βρει άλλο συγγραφέα να αγαπάει τόσο πολύ τη «βρωμιά» της ζωής μας. Αγκαλιάζει με τόση πίστη και επιμονή τους «απόκληρους» του κόσμου του, που σου φέρνει δάκρυα στα μάτια.

 

Μίλησε μου για το καινούριο σου βιβλίο «ΜΙΚΡΑ ΕΡΩΤΙΚΑ - ΑΛΦΑΒΗΤΙΚΟΝ ΛΕΞΙΚΟΝ ΣΥΝΟΠΤΙΚΩΝ ΕΡΩΤΩΝ»

Τι να σου πρωτοπώ… Το βιβλίο αυτό αποτελείται από ποιήματα που ξεκίνησα να γράφω στα 13 μου χρόνια, όταν δεν ήξερα καν ποια είμαι, και συνεχίζεται μέχρι τα 28, που ακόμη να καταλάβω ποια είμαι! Είναι αλφαβητικό γιατί «κλείνει το μάτι» στον αναγνώστη, προσπαθώντας να βάλει σε αλφαβητική σειρά το μόνο πράγμα που δε μπαίνει σε κανόνες: τον έρωτα. Και επίσης δεν μιλάει για «ρομάντζα», πραγματεύεται τον ερωτισμό σε όλες του τις πτυχές, σκοτεινές, βίαιες, παιδικές, τον ερωτισμό δασκάλου – μαθήτριας, μητέρας – γιού, των αδελφών… Ε, μην προδώσω άλλα!

Να πω μόνο ότι είναι διαθέσιμο κατόπιν παραγγελίας στο Δοκιμάκη, στον Πολύγραφο, στο Φωτόδεντρο στο Ηράκλειο Κρήτης, αλλά και πανελλαδικά στα Public, στην Πολιτεία, και φυσικά στις εκδόσεις Ηριδανός  (Ζωοδόχου Πηγής 79, Εξάρχεια).

 

Πως αποφάσισες να ξεκινήσεις να γράφεις;

Δεν το αποφάσισα ακριβώς. Ήρθε από μόνο του, σαν μια ανάγκη που σε τραβάει στα βαθιά. Ήμουν σε μια ακραία ψυχολογική κατάσταση και υπήρχαν δυο δρόμοι: ή το κλάμα ή το μολύβι και το χαρτί. Ευτυχώς για ‘μένα, διάλεξα το δεύτερο. Από τότε, κάθε φορά που ζω κάτι έντονο, κάθε φορά που είμαι σε αδιέξοδο, κάθε φορά που είμαι ευτυχισμένη, ή κάθε φορά που «πνίγομαι», ξεσπάω γράφοντας. Μετά φυσικά τα «καλλωπίζω», αλλά ο πυρήνας τους και η αιτία που τα δημιουργεί είναι η έκρηξη.
 

Πώς σου έρχονται οι ιδέες για να γράψεις ένα βιβλίο;

Τα ερεθίσματα είναι άσχετα μεταξύ τους… Όταν υπάρχει μέσα σου η ανάγκη να γράψεις, και μια κλωστή να βρεις πάνω στα ρούχα σου θα το θεωρήσεις έναυσμα για να ξεκινήσεις το ποίημά σου. Έχει τύχει να εμπνευστώ από ένα φύλλο δέντρου, από μια λέξη αγαπημένου προσώπου, από ένα βλέμμα μέσα στο μετρό… Η ομορφιά κρύβεται παντού γύρω μας, αρκεί να έχουμε μάτια ανοιχτά και καρδιές έτοιμες να τη δεχτούμε.

 

Πότε σου αρέσει να γράφεις καλύτερα, το χειμώνα ή το καλοκαίρι;

Μεταξύ 18 και 21 βαθμών Κελσίου! (γελάει). Μου αρέσει να γράφω παντού και πάντα. Δεν υπάρχουν περιορισμοί. Είναι σαν να με ρωτάς «Πότε σου αρέσει να βλέπεις τα άτομα που αγαπάς»; Θα σου απαντήσω «πάντα»!

 

Με τι ασχολείσαι αυτή τη περίοδο;

Με πρόβες για την παιδική μας παράσταση «Η κούκλα που είχε δύο μαμάδες» σε σκηνοθεσία Ακίνδυνου Γκίκα, η οποία θα πάει δεύτερη χρονιά γιατί – ευτυχώς – πήγε καλά την πρώτη! Επίσης με παιδικά πάρτυ, γιατί είμαι και animatrisse, με θεατρικές συνεντεύξεις στο blog «Σκηνοβασίες», και με την πυρετώδη προετοιμασία για το καλοκαίρι, που θα ξεροψηθώ σε ότι ελεύθερο κάμπινγκ υπάρχει στο νησί μας για να ξεχάσω το τρέξιμο που με περιμένει από Σεπτέμβρη! 


Ποια είναι τα επόμενα επαγγελματικά σου βήματα;

Όπως προείπα, η παράστασή μας θα πάει δεύτερη χρονιά. Από ‘κει και πέρα, συγγραφικά ετοιμάζω κάτι νέο, αλλά θα το κρατήσω μυστικό, για να είστε σε αναμονή!

 

Το site μας απευθύνεται αποκλειστικά σε γυναίκες… Πες μας, Τι θα συμβούλευες μια γυναίκα που θέλει να γίνει συγγραφέας;

Να διαβάζει ακατάπαυστα. Να πουλήσει την τηλεόρασή της. Να δει καλές ταινίες. Όχι μόνο Χόλυγουντ. Κορεάτικο, Ιταλικό, Γαλλικό, Σουηδικό κινηματογράφο. Να κάνει σεμινάρια δημιουργικής γραφής. Να οπλιστεί με υπομονή. Να αγαπήσει τη μέσα της αλήθεια και το μέσα της τέρας. Μόνο έτσι θα μπορέσει να αποτυπώσει τις πρώτες λέξεις στο χαρτί. Λέξεις που να αξίζουν, εννοώ, γιατί στιχάκια του συρμού και ελαφρές ιστοριούλες για νοικοκυρές μπορεί να γράψει κι η γάτα μου.


Κλείνοντας θα ήθελα να σε ρωτήσω. Συγγραφέας γεννιέται κανείς ή γίνεται στην πορεία της ζωής του λόγω συγκυριών; Και πώς καταλαβαίνει κανείς μέσα του ότι είναι συγγραφέας;

Δύσκολη ερώτηση. Συγγραφέας… Αρχικά δεν νομίζω ότι είμαι συγγραφέας επειδή έχω γράψει ένα βιβλίο. Συγγραφέας – και καλλιτέχνης γενικά – είναι αυτός που κερδίζει τη μάχη με το χρόνο. Ο Καζαντζάκης έγραφε το 1900, κι όμως ακόμη και σήμερα οι κρητικοί έχουμε τα λόγια του Ευαγγέλιο. Παρ’ όλ’ αυτά, θα προσπαθήσω να σου απαντήσω… Νομίζω συγγραφέας γίνεσαι από μια εσωτερική δύναμη που σε σπρώχνει να μοιραστείς την αλήθεια σου με τον κόσμο. Αυτή είναι η αρχή. Από εκεί και πέρα, παίζουν ρόλο πολλοί παράγοντες: σε τι οικογενειακό περιβάλλον θα μεγαλώσεις, αν οι γονείς σου διαβάζουν, αν το σχολείο σε ενθαρρύνει σε αυτό το δρόμο, τι διασυνδέσεις θα αποκτήσεις… Όλα βάζουν το λιθαράκι τους.

Απαντώ λίγο ποιητικά στη δεύτερη ερώτησή σου: Συγγραφέας καταλαβαίνεις ότι είσαι όταν κάποιος που δε σε ξέρει διαβάζει το βιβλίο σου και κλαίει μπροστά σου, γιατί κάτι του ξύπνησες μέσα του. Μου έχει συμβεί, και το εύχομαι ολόψυχα σε όποιον ξεκινά τώρα δειλά – δειλά να γράφει…


Σε ευχαριστώ πολύ,
σου εύχομαι κάθε επιτυχία σε ότι και αν κάνεις...

Εγώ ευχαριστώ για την όμορφη συνέντευξη… και την παρέα! Καλή συνέχεια!


Για περισσότερες πληροφορίες για το βιβλίο, πατήστε εδώ:

http://www.hridanos-ekdoseis.gr/index.php/ekdoseis-hridanos/531dbe57998a3/531dbe579c5df/_531dbe5d1c083-detail

 

Αξίζει να διαβάσετε

Βιβλιοπρόταση
Βιβλιοπρόταση Για όσους αγαπούν τα βιβλία, η σημερινή μέρα είναι μια μέρα γιορτής. Για όσους δεν έχουν επαφή με τα βιβλία όμως, είναι μια ευκαιρία για εμάς που τα αγαπάμε και...