WhenaWoman.gr  ⁄   ΕΝΗΜΕΡΩΝΕΤΑΙ   ⁄  Να πεθάνει ο γάιδαρος του γείτονα.
αναρτήθηκε στις: 24-01-2012 17:31:14 γράφτηκε από: V for Victory έχει διαβαστεί 6344 φορές
Να πεθάνει ο γάιδαρος του γείτονα.
 

Ήταν θυμάμαι κάποιος καθηγητής στο γυμνάσιο ο οποίος μας είχε αναφέρει το ανέκδοτο με τον χωρικό που ευχήθηκε να πεθάνει ο γάιδαρος του γείτονα, θέλοντας να μας περάσει κάποιο μήνυμα... Μάταια όμως κύριε καθηγητά, έπειτα από τόσα χρόνια πόσοι από αυτούς που δίδαξες δεν πάσχουν από αυτό;
Τις πταίει πραγματικά; Μήπως ότι κανείς δεν είχε όρεξη να ακούσει διδαχές σε τόσο μικρή ηλικία και περίμενε εν αγωνίως να ηχήσει το κουδούνι σημαίνοντας την λήξη της διδακτικής - πληκτικής ώρας; Μήπως ήταν δυσνόητο για έναν εφηβικό εγκέφαλο να καταλάβει την παραβολή του γερο δασκάλου; Μήπως μήπως μήπως.....

Δεν είναι δυνατόν να αναλύσουμε τα χιλιάδες ‘μήπως’ δεν έχει νόημα, ο καθένας άλλωστε έχει ένα πολύ σοβαρό λόγο - αίτια που δεν θα ήθελε να δώσει βάση στα λόγια ενός δασκάλου, το θέμα είναι αλλού. Τότε ήταν απλά ένα δεν ....τώρα όμως..

Ποια είναι η αδικαιολόγητη δικαιολογία που έχει ο καθείς από μας για τον εαυτό του, όταν εσύ ρωτάς εσένα, άραγε τι σου απαντάς;

Είναι πιο εύκολο να μακαρίζεις την καταστροφή και την πτώση του άλλου πάρα να αντιληφθείς την δικιά σου πραγματική κατάπτωση και να παλέψεις γι αυτήν. Βέβαια κανείς σε μια κοινωνία παραγωπλουτισμική (παράγω για να πλουτίσω) δεν σου έμαθε ότι επιτρέπεται να πέσεις άλλα επιβάλλεται να σηκωθείς. Έτσι είτε μη βλέποντας είτε μη θέλοντας να παραδεχθείς την δικιά σου αποτυχία, απεγνωσμένα επιζητάς το στραβοπάτημα του άλλου για να ευχαριστηθείς κρίνοντας με στομφώδη και αλαζονικό τρόπο και καθισμένος στο θρόνο του απυρόβλητου, του αλάθητου, σαν άλλος πάπας, χαρίζεις συγχωροχάρτια στο απαίδευτο εγώ σου επιτρέποντας του να βουτήξει ακόμα πιο βαθιά, κοντά σχεδόν στον πάτο.

Είναι ‘ωραία’ στον πάτο εκεί που έχουν μαζευτεί οι πολλοί και έχουν ιδρύσει μια άλλη κοινωνία μέσα στην κοινωνία με νέους νόμους και κανόνες οι οποίοι αγκυλώνουν τους σβέρκους και δεν επιτρέπουν στα κεφάλια να στρίψουν. Τάσεις οι οποίες φυλακίζουν το μυαλό σε χρυσά κλουβιά δεν του επιτρέπουν να πετάξει μακριά και να ξεφύγει. Μόδες που καταδυναστεύουν τις ψυχές και δημιουργούν κατάλοιπα καταστροφικά για τον ανθρωπινό ψυχισμό. Ακούμε βλέπουμε μιλάμε δυστυχώς με τα αυτιά τα μάτια και το στόμα, ενώ θα έπρεπε να χρησιμοποιούμε το μυαλό και την καρδιά μας.

Καταλήξαμε να είμαστε ένα μάτσο ηλιθίων περιφραγμένοι από ταμπέλες και αμέτρητα κόμπλεξ, δεν ζούμε απλά υπάρχουμε, δεν δημιουργούμε με βάσει αυτά που εμείς έχουμε ανάγκη, αλλά έχουμε κάνει αυτοσκοπό μας να ψοφήσουμε το καημένο το ζωντανό του γείτονα. Έλα μωρέ σιγά, ωχ αδερφέ τι σημασία έχει που δεν έχω γάιδαρο, κι ο γείτονας που έχει, θα του ψοφήσει μια μέρα (από μέρα σε μέρα τι; από ώρα σε ώρα αν πιάσουν και οι κατάρες μου ουουυου είμαι και σαββατογεννημένος!!!), αυτή είναι η νοοτροπία αυτή είναι η αλήθεια αυτή είναι η ωμή πραγματικότητα. Αυτό είναι το περιβόητο σύνδρομο να πεθάνει ο γάιδαρος του γείτονα... και οι περισσότεροι που πάσχουν δυστυχώς δεν το έχουν καταλάβει ακόμα...
Και όσο προχωράνε οι γενιές τόσο πιο έντονα παρατηρείται, εξαπλώνεται σαν επιδημία. Ένας ιός για τον οποίο κανένα εργαστήριο δεν έχει ασχοληθεί να βρει φόρμουλα αντίδοτου. Καμία καραντίνα δεν έχει τεθεί ποτέ και κανένας κόκκινος συναγερμός δεν έχει σημάνει.

Γιατί θα έπρεπε να γίνει αυτό;... Διότι είναι ένας τρόπος να εξυγιανθεί επιτέλους το ανθρώπινο είναι. Να βρει ξανά καθένας μας την ανθρώπινη του υπόσταση, να επαναπροσδιορίσουμε τους σκοπούς και τους στόχους της ζωής μας. Είναι το πιο απλό αλλά συνάμα και το πιο δύσκολο να γίνουμε ξανά άνθρωποι.

ΥΓ : καλή επιτυχία σε όποιον τουλάχιστον από εμάς το προσπαθήσει

 

Αξίζει να διαβάσετε

Χορεύετε?
Χορεύετε? Λένε ότι εμείς οι γυναίκες χορεύουμε περισσότερο από τους άντρες. Γιατί άραγε? Ας εστιάσουμε λοιπόν, στη δική μας δυτική κοινωνία για να ανακαλύψουμε τι φταίει,...