WhenaWoman.gr  ⁄   ΜΑΧΕΤΑΙ   ⁄   Woman VS Man   ⁄  Τα ανοιξιάτικα ρολά του κύριου ξερόλα.
αναρτήθηκε στις: 24-01-2012 16:48:10 γράφτηκε από: V for Victory έχει διαβαστεί 7764 φορές
Τα ανοιξιάτικα ρολά του κύριου ξερόλα.
 

Ένα μόνο ξέρω ο,τι τίποτα δεν ξέρω’, Σωκράτη εσύ σούπερσταρ μάλλον είσαι ο τελευταίος Έλληνας που παραδέχτηκες κάτι τέτοιο. (Σημειωτέον ότι εκείνος γνώριζε πάρα πολλά) τι γίνεται όμως με τους σύγχρονους κατ’ ευφημισμόν σωκράτηδες;

Κυριακή βράδυ στο καλύτερο κινέζικο της πόλης μια παρέα πέντε ατόμων μόλις έχει καθίσει δίπλα μας για δείπνο. Έρχεται η ώρα της παραγγελίας και μαζί με τους καταλόγους ανοίγει και το πρώτο θέμα συζήτησης, και κάπου εκεί μεταξύ ανοιξιάτικου ρολού και πάπιας Πεκίνου έχουμε συστηθεί με όλους τους, οι οποίοι εκτός από εφετζήδες ήταν και τρομερά αγενής αφού δεν φρόντισαν να κρατήσουν ένα χαμηλό τόνο σ΄ αυτά που με τόση έπαρση και δηθενιά ξεστόμιζαν, σπάνιο φαινόμενο θα μου πεις.

Εδώ είμαστε, κλασσικοί νεόπλουτοι - νεόπτωχοι πιστωκαρτάκηδες με πούρα και ύφος χιλίων καρδιναλίων. Ο αεριτζής επιχειρηματίας που μετά από την πολλοστή προσπάθεια του να πιάσει την καλή δεν τα χει καταφέρει μαζί με την ερωμένη του - κοπέλα που χάριν των γνωριμιών της (κονέ) έχει αλλάξει δεν ξέρω κι εγώ πόσες δουλειές - μια μεγαλοδικηγόρος συνοδευόμενη από τον μακροχρόνια άνεργο σύζυγό της και ένας ακόμα νεαρής ηλικίας άνδρας του οποίου κανείς δεν κατάλαβε την ιδιότητα, ίσως ήταν ασκούμενος δικηγόρος ή κάτι παρεμφερές.
Ενώ τα ορεκτικά είχαν σερβιριστεί, είπαμε αμήν θα τρώνε δεν θα κραυγάζουν, την συζήτηση πυροδότησε η ερωμένη του κύριου ξερόλα μετά από το σύντομο λεσόν που της παρέδωσε ‘πως βουτάμε το σπρινγκ ρολ στην γλυκόξινη σάλτσα’, κρατώντας επιδεικτικά τα τσοπ στικς λες και κρατούσε τα μυστικά του κράτους. (Σιγά μαντάμ, κάνεις αυτό που κάθε πεντάχρονο κινεζάκι μπορεί να κάνει... τρως). Έθεσε λοιπόν το θέμα ως εξής: ‘Εμένα η φίλη μου η Μάρω είναι μεγάλο ταλέντο, αλλά δυστυχώς δεν κατάφερε να το αναπτύξει, γιατί ο άντρας της δεν την αφήνει, την θέλει κλεισμένη σπίτι - κομμωτήριο, κομμωτήριο - σπίτι (αυτή η Μάρω είναι κομμώτρια), ενώ αυτή μπορεί να κάνει μεγάλα πράγματα. Να φανταστείς έχει διακοσμήσει όλο το σπίτι της και το κήπο επίσης, ξέρει πάντα να σου πει που πάει το καθετί κτλ κτλ κτλ....’
Μεγαλοδικηγορέσα ‘Μην νομίζεις κι εγώ που είμαι τόσα χρόνια εργοδότης, δεν είναι εύκολο, έχω ευθύνες και άγχη, όλα από μένα περνάνε, εγώ το χω μετανοιώσει που είμαι σε δική μου δουλεία κτλ κτλ κτλ’ και ενώ ο άνεργος σύζυγος τρώει και ο νεαρός βαριέται, πετάγεται ο ξερόλας: ‘κοίτα εδώ που τα λέμε η κομμώτρια δεν είναι και καμία δημιουργική δουλειά, εκεί να χτενίζεις πέντε τρίχες και σιγά..η φίλη σου ήθελε κάτι πιο δημιουργικό να φανταστώ;’ ‘Ναι αυτή έπρεπε να είχε γίνει αρχιτέκτονας, τώρα βέβαια είναι αργά, το λέει στον άντρα της και εκείνος την αποκαρδιώνει, δεν κάνει αυτός για εκείνη και γω που την αγαπάω, τόσα χρόνια φίλες, της λέω το καλό της μακρυά από αυτόν, αλλά όλοι οι άντρες δεν θέλουν τις γυναίκες να κάνουν πράγματα κτλ κτλ κτλ’ Ξερόλας ‘σιγά μωρέ αφού της αρέσει μπορεί να το κάνει δεν είναι δύσκολο. Εδώ που τα λέμε και τι είναι οι αρχιτέκτονες μπογιατζήδες πολυτελείας, και τι είναι κι οι γιατροί χασάπηδες με λεπίδι και τι είναι και οι λογιστές μπακάληδες με κομπιουτεράκι’...

Θα μπορούσα να σταματήσω εδώ αφήνοντας το απόσπασμα αυτής της συζήτησης, για να συμπεράνει ο καθένας μόνος του ότι θέλει, όμως είναι κρίμα τώρα που κάποιων από εσάς, έχουν πεταχτεί τα μάτια έξω με αυτά που διαβάζει, να μην μεταφέρω ,σωστή ή λάθος, την απάντηση του αφανούς ήρωα εκείνου του τραπεζίου, ο οποίος άκουγε όλο το βράδυ καταπίνωντας μαζί με τα νούντλς το απύθμενης βλακείας και κόμπλεξ λογύδριο του κύριου:

‘Αγαπητοί μου αισθάνομαι μια τάση προς έμετο με αυτά που ακούω να λέτε τόση ώρα, και καλά ο σύζυγος της κυρίας δεν μιλάει γιατί όντας άνεργος τόσα χρόνια έχει συνηθίσει να σωπαίνει σε καθετί του επιτάσσει η γυναίκα - αφεντικό του, της οποίας τα χρήματα τον συντηρούν, εγώ όμως όχι. Ζω σε μια κοινωνία που αγνοεί την ύπαρξη μου γιατί δεν είμαι φορολογούμενος πολίτης αφού δεν έχω εισόδημα, δουλεύω και κάνω τα θελήματα κάποιων από σας με ένα πενιχρό μαύρο χαρτζιλίκι. Δεν έχω γκόμενα γιατί δεν μπορώ να σταθώ οικονομικά σε καμία γυναίκα, με στέλνετε σε δήθεν μιλημένες δουλειές που είναι σκάρτες και δεν με δέχονται γιατί πρέπει να με πληρώνουν και να με ασφαλίζουν και το μόνο που μου μένει είναι η υποχρέωση στο πρόσωπο σας για να συνεχίζω να είμαι ο δούλος σας· παρόλα αυτά εσείς και οι τρύπιες ιδέες σας μονοπωλούν την κουβέντα όλο το βράδυ.

Όχι κύριοι δεν το δέχομαι άλλο, και σε σένα κύριε ξερόλα σου λέω ότι οι κομμώτριες και οι κομμωτές που υποτιμάς τόσο πολύ, είναι καλλιτέχνες και πολλοί δημιουργικοί ακόμα και με τις πέντε τρίχες γιατί τις αυγατίζουν βάζοντας extension. Είναι πολύ κουραστική δουλειά αφού υποφέρουν όλοι από φλεβίτη, προβλήματα στην μέση και τενοντίτιδες στα χέρια. Όσο για τους επιστήμονες που ανέφερες ένα έχω να σου πω, εύχομαι όταν αρρωστήσεις ο γιατρός που θα σε αναλάβει να μην είναι χασάπης, όταν πας να σηκώσεις το αυθαίρετο σόπατο που έχεις σε τριόροφη βίλα ο αρχιτέκτονας να μην είναι απλά μπογιατζής και σε κάθε επιχείρηση που ιδρύεις και βαράει κανόνι, ο λογιστής να μην είναι απλά μπακάλης, διότι την έχεις πολύ άσχημα και στις τρεις περιπτώσεις. Αν δεν γλυτώσεις το βέβαιο θάνατο, η πολεοδομία το ΙΚΑ οικοδομών η εφορία και ένα σωρό από κρατικούς και μη φορείς θα σε κυνηγάνε, οπότε θα χρειαστείς και την δική μου άχρηστη νομική υπηρεσία για να ξελασπώσεις. Δες λοιπόν και άκουσε ότι στην τεχνοκρατική κοινωνία που εσύ και οι όμοιοι σου δημιουργήσατε, συνέπεια είναι εσύ να έχεις ανάγκη όλους εμάς που απαξιώνεις για να υπάρξεις, με την διαφορά ότι εμείς όλοι δεν έχουμε ανάγκη εσένα για να υπάρχουμε.

Αυτά λοιπόν σας αποχαιρετώ, γλυκό δεν θα πάρω, φούσκωσα από την διάχυτη μαλακία σας. Ευχαριστώ πολύ για το κέρασμα, καλή σας νύχτα’


Σηκώθηκε έδωσε στο σερβιτόρο 20 ευρώ φιλοδώρημα και έφυγε ...στο δίπλα τραπέζι επιτέλους επικρατούσε άκρα του τάφου σιωπή!!!

Εμείς πάντως περάσαμε υπέροχα καθώς και οι υπόλοιποι πελάτες του μαγαζιού. Τελειώσαμε το δείπνο μας με ηρεμία και με την γλυκιά γεύση της τηγανιτής μπανάνας.

 

Αξίζει να διαβάσετε

Επειδή μερικές φορές ξεφεύγουμε!
Επειδή μερικές φορές ξεφεύγουμε! Επειδή μερικές φορές ξεφεύγουμε και λίγο αποπροσανατολιζόμαστε.. και χάνουμε τα κέντρα μας. Εγώ τουλάχιστον, το παθαίνω..χάνω τη μπάλα κατεβάζω ρολά και άντε να...