WhenaWoman.gr  ⁄   Τα αστέρια μας   ⁄  Consilia
Consilia
Consilia
       Δεν ξέρω αν μπορεί κάποιος να με χαρακτηρίσει μοναχική, αλλά και, ιδιαιτέρως, κοινωνική δεν με λες. Η συχνή επαφή με τους ανθρώπους μου στοιχίζει πολύ σε ενέργεια, γι αυτό απολαμβάνω την συντροφιά τους τόσο όσο χρειάζεται για να γεμίσω την μπαταρία της κοινωνικής μου φύσης (αφού οι άνθρωποι, σύμφωνα, με τον Αριστοτέλη είναι φύσει κοινωνικά όντα κι, επομένως, δεν μπορούν να ζήσουν χωρίς τους συνανθρώπους τους). Ύστερα, αποσύρομαι στα ιδιαίτερα μου κι απολαμβάνω την παρέα μου,  επιδιδόμενη, σε διάφορες δραστηριότητες...διαβάζω, πλέκω, φυτεύω, σκαλίζω και ποτίζω τον κήπο, βλέπω ταινίες. Κι όταν, πάλι, η μοναξιά τείνει να ξεπεράσει τα όρια του μέτρου, επιστρέφω στα εγκόσμια.
     
       Από αυτή την επαφή, με τους συνανθρώπους μου, ερεθίζεται η σκέψη μου πού και πού, και γράφω κανένα κειμενάκι, έτσι, για να αποσυμπιεστώ συναισθηματικά… για να ξεφορτώσω που λέμε. Δεν το κάνω, επειδή γράφω καλά, αλλά επειδή αν τύχει και το διαβάσει κάποιος και συμφωνήσει μαζί μου αντιλαμβάνομαι πως δεν είμαι η μόνη που σκέφτομαι μ'αυτό τον τρόπο, δεν είμαι τόσο απόκοσμη, μοιάζω και με άλλους ανθρώπους. Αν αρέσει σε περισσότερους από έναν «γεμίζει η έρημος μου λαό» όπως λέει και ο ποιητής Νικηφόρος Βρεττάκος. Αν, πάλι, δεν αρέσει σε κανέναν, δεν μπορώ να πω πως δεν απογοητεύομαι, αλλά και με χωρίς λαό έχω συνηθίσει ν'απολαμβάνω την έρημο μου.
 
       Μόνο, καμιά φορά σκέφτομαι τα λόγια του Αριστοτέλη, ο οποίος θεωρεί πως όποιος αρέσκεται να ζει μοναχικά είναι ή Θεός ή θηρίο. Σίγουρα, δεν είμαι Θεός και θέλω να πιστεύω πως δεν είμαι ούτε θηρίο. Κάπου βαθιά μέσα μου εύχομαι ανάμεσα στα τόσα σοφά λόγια να έχει κάνει κι ένα μικρό λαθάκι στις εκτιμήσεις του, ο μεγάλος Σταγειρίτης φιλόσοφος.
 
Consilia