WhenaWoman.gr  ⁄   Τα αστέρια μας   ⁄  Art
Art
Art

Το μεγαλύτερο βάσανο στην οικογένεια εμφανίστηκε, 16 χρόνια πριν, σε ένα μαιευτήριο στην καρδιά του Ηρακλείου και ακόμα να καταλάβω το γιατί…

Δεν ήμουν εγώ ένα αξιολάτρευτο πλασματάκι που δεν έβαζε γλώσσα μέσα του, είχε πάντα τα μάτια του ορθάνοιχτα σαν γαρίδα και κατουρούσε όποιον το πλησίαζε???

Παρόλα αυτά συνέχιζαν αδικαιολόγητα να με αποκαλούν «παιδί κουμπί».
Όπως λέει και η μαμά, η υιοθεσία είναι δύσκολο πράγμα, οπότε θα με ανέχονταν για τα επόμενα τουλάχιστον 18 χρόνια όπως και η υπόλοιπη οικογένεια…
….και καθώς μεγάλωνα η κατάσταση χειροτέρευε.

Από όταν δε ξεκίνησα και το μπαλέτο η υπερένταση φώλιασε μέσα μου και δεν με εγκατέλειψε ποτέ. Συνεχίζω ερωτευμένη με τον κλασσικό χορό αλλά και με τον σύγχρονο, αφού η θεία Kat, (μην της πει κανείς ότι την αποκάλεσα θεία), δεν άφησε ποτέ να απομακρυνθεί το πάθος.

Αργότερα βέβαια η καρδιά μοιράστηκε στα δύο. Πώς θα μπορούσε να αντισταθεί στα δικινητήρια Boeing για εκείνη την εποχή και αργότερα Airbus. Πού με έχαναν, πού με έβρισκαν ή στο αεροδρόμιο με αντίσκηνο και ασύρματο, ή στο flight simulator , ή να παρακολουθώ την πολυαγαπημένη μου σειρά «Air-crash investigation».

Έπειτα ήρθαν στην ζωή μου τα γαλλικά, τα αγγλικά, το πιάνο, η ζωγραφική… Παιδί των τεχνών και καλά….. προσπαθούσε η μητέρα, αλλά με το διαμαντάκι που της βγήκε… Παρόλα αυτά, με αρκετά ασχολούμαι ακόμη ενώ άλλα τα τελείωσα ή τα άφησα στα πρώτα τους στάδια.

Μετράω τα χρόνια για να πιλοτάρω το πρώτο μου αεροπλάνο και να γυρίσω τον κόσμο.

Τέλος σύμφωνα με πρόσφατες έρευνες η ψυχολοδιαννοητική μου κατάσταση είναι σε φυσιολογικά πλαίσια… Διαφώνησε κανείς????

 

Τελευταία άρθρα από: Art